Column: Kleine zingeving

Terwijl we in een politiek en economisch klimaat leven waarin velen steeds meer alleen voor eigen gewin gaan, wat nog gewaardeerd en zelfs gevierd wordt ook, bouwen we op de Biesterhof een gemeenschap op. Nee, we zijn zeker niet zo naïef dat we denken dat geld er niet toe doet, maar we proberen ook waarde te hechten aan dingen die niet in geld zijn uit te drukken. Zoals een aantrekkelijk landschap, een duik in het nabijgelegen meer op een hete zomerdag, een oogstfeest met de gemeenschap, toegenomen biodiversiteit om ons heen, saamhorigheid en mensen die het gevoel hebben dat ze op de boerderij kunnen bijdragen aan iets moois. Een kind dat hier op de boerderij is geboren, opgroeit en straks niet beter weet dan dat er een overvloed aan voedsel van het land zelf komt. Niet beter weet dan dat er blije mensen bestaan die elkaar helpen en dat wat ze hebben delen met anderen. Niet beter weet dan dat veel bezit niet het hoogst haalbare doel in het leven is, en niet het meest waardevolle.
Groeispurtfase
We gaan nu ons vierde jaar op de Biesterhof in en langzaam krijgen de dingen vorm om ons heen. De 12.000 bomen die we hebben geplant, komen dit jaar in hun ‘groeispurtfase’; steeds meer eigen producten worden vanuit onze schuur (en straks ons winkeltje) verkocht; we leren steeds meer over de rivierklei waarop wij boeren en hoe hier voedsel op te verbouwen op een wijze waardoor we de bodem, het ecosysteem en natuurlijke hulpbronnen versterken in plaats van uitputten. Vrijwilligers (jong en oud, sterk en sterker wordend) weten ons keer op keer te vinden, en de Zeelandsestraat-buurtborrel is inmiddels vaste prik voor de omgeving.
Stille vennoot
Met ingang van 2025 hebben we ook met de drie kernteamleden een cv (commanditaire vennootschap, red.) opgericht met daarin een stichting als stille vennoot. Al het kapitaal van de Biesterhof staat in de boeken op naam van deze stichting. In de statuten van deze stichting staat dat het nooit de aandelen zal verkopen. Daarmee is naast de grond, wat in handen is van coöperatie Land van Ons, ook het kapitaal van onze boerderij geneutraliseerd. De boerderij kan nooit meer verkocht worden en wij, de vennoten, onttrekken alleen een transparante arbeidsvergoeding. De energie, arbeid en geld die de gemeenschap in de Biesterhof steekt, blijft hiermee dus ook echt in de Biesterhof. Echte, tastbare waarde wordt opgebouwd.
Medelijden
Als ik vanuit dit perspectief terugkom bij de vraag waar ik deze column mee begon, dan bekruipt mij zelfs heel, heel eventjes een gevoel van medelijden voor mensen als Elon Musk. Hij kan dan wel de rijkste man ter wereld zijn, heel gelukkig ziet hij er niet uit, toch?
Tekst: Howard Koster
Beeld: Ellen Meinen